Stokboon kweken

De stokboon is nauw verwant aan de pronkboon en de struikboon. Net als de pronkboon heeft hij een klimrek nodig om omhoog te groeien.
Hij komt net als de andere tuinbonen uit Zuid-Amerika en is daarom gevoelig voor kou. Plant hem pas buiten na de laatste nachtvorst.

De stokboon heeft een klimrek nodig om omhoog te groeien. Zet dit neer voordat je zaait. Verschillende soorten stokken werken goed: bamboestokken (ook wel Tonkinstokken genoemd), bouwstaalstangen of klassieke bonenstaken van bijvoorbeeld vuren, in tipivorm opgesteld. Je kunt ze ook in een rij planten, met aan elke kant een stok die bovenaan verbonden zijn met een lange horizontale stok. Op internet vind je veel mooie voorbeelden. Als het frame stevig staat, zaai je rond elke stok 6 tot 8 bonen op ongeveer 2 cm diepte en geef je flink water. De rij- en plantafstanden slaan hier op de afstand tussen de stokken, want de zaden leg je eromheen.

Bij veel slakkenvraat kun je de stokbonen ook voorzaaien. Leg rond half april steeds 6 zaden in een kring in een pot. Plant ze half mei uit. Haal de zaailingen voorzichtig los en plant ze rond de stokken, in dezelfde richting als ze van nature winden.

Hij doet het goed op de meeste gronden. De grond moet alleen lekker losgemaakt zijn. Werk tijdens het groeiseizoen de grond voorzichtig los als hij hard wordt. Zo kan het water de wortels beter bereiken.

Naast de rassen met groene peulen bestaan er ook varianten met paarse, gele en rood of paars gevlekte peulen. Die zijn makkelijker te vinden tijdens het plukken. De kleur verdwijnt bij het koken – ze worden dan allemaal weer groen.

Als peulvrucht kan hij met behulp van wortelknolletjesbacteriën stikstof uit de lucht binden en gebruiken. Daarom hoef je de stokboon niet te bemesten. Een lichte compostgift in het voorjaar voor het planten kan geen kwaad. Geef bij droog weer een tot twee keer per week flink water.