
Rucola, ook wel raketsla of zwaardherik genoemd, komt uit het Middellandse Zeegebied en hoort net als kool en radijs bij de kruisbloemigen. De eenjarige plant vormt een rozet van kruidige, nootachtig-pittige bladeren en is al na vier tot zes weken snijklaar. Als de dagen langer en warmer worden, gaat rucola snel bloeien. De witachtige tot crèmekleurige bloemen kun je gewoon meeëten. Wilde rucola is een aparte, meerjarige soort met smallere, scherpere bladeren en gele bloemen. Hij groeit langzamer en kruist niet met gewone rucola. In de tuin is rucola de ideale opvuller voor elk vrij hoekje.
Cijfers en gegevens
Plant- en oogsttijden van Rucola
BuitenteeltDirect zaaien van Begin April tot Eind September. Na een teeltperiode van 45 dagen kan de oogst beginnen rond Midden Mei en duurt tot Eind Oktober.
KasDirect zaaien van Begin Maart tot Begin Oktober. Na een teeltperiode van 30 dagen kan de oogst beginnen rond Begin April en duurt tot Begin November.
Rucola zaaien
Rucola zaai je direct ter plaatse: in de volle grond van april tot september, in april het liefst onder vliesdoek, en in de kas al vanaf maart. Trek geulen op 15 tot 20 cm van elkaar en leg de zaden ongeveer 1 cm diep. Bij 20 graden kiemt rucola in vijf dagen, bij 5 graden duurt het een maand. Voor een doorlopende oogst zaai je elke drie weken een nieuwe rij. Zaaisels in hartje zomer schieten snel door. De mooiste bladeren krijg je van zaaisels vanaf half augustus, als de dagen korter worden. Je kunt rucola ook in potjes zaaien en de jonge planten later op 20 x 20 cm uitplanten.
Standplaats en bodem
Rucola groeit op bijna elke tuingrond, alleen grond die dichtslaat vindt hij niets. In het voorjaar groeit hij op zandgrond extra snel, omdat die snel opwarmt. Een zonnige tot halfschaduwrijke plek is prima, in de zomer is lichte schaduw zelfs beter. Rucola wortelt ondiep en heeft daarom gelijkmatig vochtige grond zonder natte voeten nodig. In een pot of balkonbak groeit hij net zo goed als in de moestuin.
Goede en slechte buren van Rucola
Rucola is snel en klein, dus hij past in bijna elk gat. Hij doet het vooral goed in slamengsels zoals de Italiaanse misticanza: zaai je hem samen met pluksla, cichorei, andijvie, kervel of veldsla, dan kiemt hij als eerste en is hij snijklaar terwijl de rest doorgroeit. Vroeg in het jaar kun je een strook rucola naast jonge bonen, mais of tomaten zaaien. Je hebt hem dan al geoogst voordat die de ruimte nodig hebben. Je kunt hem zelfs over net gepote aardappelen zaaien en snijden voordat het loof erdoor komt.
Uien, basilicum, goudsbloemen en rode biet gelden in meerdere landen als goede buren, en voor selderij, wortel, snijbiet, dille en knoflook zijn de ervaringen vergelijkbaar. Of aardbeien naast rucola passen, daarover verschillen tuinders van mening.
Andere kruisbloemigen zoals radijs, rammenas, tuinkers of Aziatische bladgroenten zet je beter niet direct naast de rucola. Ze trekken allemaal aardvlooien aan, en samen loopt de aantasting snel op. Sommige tuinders zaaien rucola toch als snelle strook tussen jonge koolplanten, maar dan alleen onder fijn gaas.
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
Voorgangers en opvolgers van Rucola
Teel je rucola op hele bedden, hou dan vier jaar afstand tot rucola zelf en tot alle andere kruisbloemigen zoals kool, radijs, rammenas, tuinkers of Aziatische bladgroenten. Zo voorkom je knolvoet en zwartnervigheid, die in de grond en in plantenresten overleven. Zaai je steeds maar een smalle strook, dan hoef je het met de vruchtwisseling niet zo nauw te nemen.
Door de korte teeltduur is rucola een goede voor- of nateelt. Vroeg in het voorjaar is hij een van de eerste zaaisels in de volle grond, en in de zomer vult hij bijvoorbeeld het gat dat geoogste sjalotten achterlaten. In de kas kun je hem in de herfst na tomaten, paprika of meloenen zaaien en de hele winter oogsten.
Als zwakke eter heeft rucola geen speciale voorvrucht en geen bemesting nodig. Zet het jaar na rucola liever geen sla op dat bed, want kruisbloemigen gelden als slechte voorvrucht voor sla.
- Opslag van de voorteelt overwoekert de opvolger
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
Rassen
Bij rucola zijn er nauwelijks vaste rassen. De herkomsten verschillen vooral in bladvorm, bladkleur, groeikracht en scherpte. Olijfbladige rucola is een wilde vorm met bijna gaafrandige, grijsgroene bladeren en een stevige smaak. Daarnaast zijn er hybriden van gewone en wilde rucola met smalle, getande bladeren. Wilde rucola zelf is meerjarig, scherper en blijft na de oogst langer goed.
Verzorging en bemesting
Rucola heeft geen aparte bemesting nodig, rijpe compost in het bed is ruim voldoende. Belangrijker is een gelijkmatige watergift, anders worden de bladeren onaangenaam scherp en schieten de planten door. Hou de grond los en onkruidvrij, dan groeien de jonge planten snel door de kwetsbare kiemplantfase heen. Breek bloeistengels uit, dan maakt rucola nog een tijdje nieuwe bladeren. Tegen aardvlooien leg je direct na het zaaien fijn gaas over het bed, en afgeoogste planten ruim je snel op. Rucola verdraagt vorst tot ongeveer min 5 graden, en herfstzaaisels lopen in zachte winters steeds weer uit.
Ziekten en plagen
De belangrijkste plaag bij rucola is de aardvlo. Deze piepkleine, springende kevertjes vreten gaatjes in de bladeren en kunnen jonge kiemplanten helemaal vernietigen, vooral bij warm, droog weer. Fijn insectengaas met een maaswijdte van hooguit 0,8 mm, direct na het zaaien aangebracht, beschermt het best. Vochtige grond en afstand tot andere kruisbloemigen helpen ook. Rucola die je vanaf half augustus zaait, blijft meestal bijna gespaard.
In de kas en bij vochtig herfstweer kan valse meeldauw optreden, met geelachtige vlekken bovenop en een grijze schimmellaag onder de bladeren. Goed luchten en ruime rijen houden het blad droog. Donkere bladvlekken door Alternaria, witte roest en echte meeldauw zie je bij rucola maar af en toe.
Knolvoet en zwartnervigheid overleven in de grond en in plantenresten. Rucola heeft net als alle kruisbloemigen last van allebei, dus hou je aan de vruchtwisseling en zaai geen rucola na rucola. Bladluizen en koolrupsen krijgen door de korte teeltduur zelden de kans, en slakken laten rucola meestal links liggen.
Oogst en verwerking
Rucola is na vier tot zes weken snijklaar, als de bladeren 10 tot 15 cm lang zijn. Snijd de bladeren ongeveer 2 cm boven het hart af, dan lopen ze opnieuw uit en kun je twee tot drie keer oogsten. Jonge bladeren smaken milder, oudere bladeren en bladeren van zomerzaaisels duidelijk scherper. Vers geoogste rucola verwelkt snel. In een vochtige doek gewikkeld blijft hij ongeveer twee dagen goed in de koelkast. In de keuken past rucola in salades, bij pasta, als pesto of vers op de pizza na het bakken. De bloemen smaken ook kruidig. Laat je een paar planten bloeien, dan kun je de zaden oogsten. Ze blijven minstens zes jaar kiemkrachtig, en rucola zaait zichzelf ook graag uit.
Bedplan openen 7 dagen gratis proberen, web, iOS en Android
