Suikermeloen

Zaai de zaden het best meteen in een groter potje met potgrond. Verspeen ze niet, want ze verdragen geen wortelschade.

Zet minstens twee planten. De vruchten ontwikkelen zich alleen als ze door een andere plant bestoven worden.

Dit warmteminnende gewas groeit in onze streken het best in een kas of een broeibak. Een broeibak is een speciaal soort koude bak waar je onderaan een laag verse mest aanbrengt. Bij de verdere afbraak daarvan komt warmte vrij – eigenlijk een natuurlijke vloerverwarming.

Kies het best altijd voor vroegrijpende rassen, zodat de vruchten ook bij ons zeker uitrijpen.
In tegenstelling tot de watermeloen kunnen suikermeloenen in meer regio's buiten geplant worden – het hoeft niet per se een wijnbouwklimaat te zijn. Kies buiten een windluwe plek, eventueel met zwart folie als bodembedekking en een folientunnel erover. Je kunt ze ook in een grote pot kweken, beschut op een balkon of terras.

De plant heeft een humusrijke bodem nodig met een goed waterhoudend vermogen.

In warme gebieden is het niet nodig, maar in minder gunstige streken is het aan te raden de suikermeloenplanten te snoeien.
Laat 3 tot 5 vruchten per plant staan en knip de scheuten in op ongeveer 3 bladeren na de laatste vrucht.

Je kunt suikermeloenen in de kas langs een touw omhoog leiden. Hang de vruchten dan wel in een netzakje zodat ze niet afbreken. Snoei ze in de kas ook. Als de plant 4 bladeren heeft, snoei je terug naar 2 bladeren, en laat ook aan de zijscheuten steeds maar 2 bladeren staan.

Giet tijdens de vruchtontwikkeling regelmatig met niet te koud water. Zodra de vrucht zijn uiteindelijke grootte heeft bereikt en alleen nog rijpt, moet je het gieten wat minderen – anders kan de vrucht barsten.