Watermeloen

Zaai de zaden het best meteen in een groter potje met potgrond. Verspeen ze niet, want ze verdragen geen wortelschade.

Zet minstens twee planten neer. De vruchten ontwikkelen zich alleen als ze bestoven worden door een andere plant.

Dit warmteminnende gewas groeit in onze streken het beste in een kas of een broeibak. Een broeibak is een speciaal soort koude bak waarbij je een laag verse mest op de bodem aanbrengt. Bij de verdere afbraak daarvan komt warmte vrij – eigenlijk een natuurlijke vloerverwarming.

In milde wijnbouwgebieden groeien sommige rassen ook in de volle grond, eventueel met zwart folie als bodembedekking. Je kunt ze ook in een grote pot kweken, beschut op een balkon of terras.

De plant heeft een humusrijke grond nodig met een goed waterhoudend vermogen.

In tegenstelling tot suikermeloenen mag je watermeloenplanten niet snoeien, want de vruchten ontwikkelen zich aan de uiteinden van de ranken.

Tijdens de vruchtontwikkeling moet je regelmatig gieten met niet te koud water. Als de vrucht zijn uiteindelijke grootte heeft bereikt en alleen nog rijpt, moet je het gieten beperken – anders kan de vrucht barsten.
De naam watermeloen komt niet doordat je veel moet gieten, maar doordat de vrucht ontzettend veel water opslaat.

Je kunt watermeloenen ook opgeleiden langs een touw. Ondersteun de vruchten dan wel met een netzakje zodat ze niet afbreken.