
Palmkool is een vorm van boerenkool en komt uit Italië, vooral uit Toscane. Daarom heet hij ook Toscaanse kool, zwarte kool of cavolo nero. In plaats van gekrulde bladeren vormt hij lange, smalle, donker blauwgroene en blazige bladeren aan een rechtopstaande stam. Na verloop van tijd lijkt de plant op een kleine palm. Anders dan de meeste koolsoorten kan palmkool goed tegen zomerhitte, en hij heeft geen vorst nodig om lekker te smaken. Vorst tot ongeveer min 10 graden doorstaat hij meestal zonder schade. Vanwege zijn groeiwijze zetten sommige mensen hem ook als sierplant in grote potten.
Cijfers en gegevens
Plant- en oogsttijden van Palmkool
Direct zaaien van Midden Mei tot Midden Juni. Verplanten van Midden Mei tot Begin Juli. Voorzaaien ongeveer 28 dagen voor het verplanten, ongeveer tussen Midden April en Begin Juni. Na een teeltperiode van 80 dagen kan de oogst beginnen rond Midden Juli en duurt tot Eind November.
Palmkool zaaien en planten
Palmkool zaai je van april tot juni in potjes of op een zaaibed. De zaden kiemen al vanaf 2 graden, het snelst bij ongeveer 20 graden. Na zo'n vier weken, als de jonge planten drie tot vier blaadjes hebben, gaan ze de grond in. Oudere jonge planten schieten later vaak door. Voor een lange oogst tot in de winter plant je in juni of juli, zo past palmkool goed na vroege aardappels, erwten, stambonen of sla. Zet de planten op 50 x 50 cm, hoge rassen op 75 x 50 cm, en geef bij het planten rijpe compost. De zaden blijven minstens zes jaar kiemkrachtig.
Standplaats en bodem
Palmkool groeit het best in de zon, maar een beetje schaduw verdraagt hij ook. Ideaal zijn diepe, humusrijke leemgronden die water goed vasthouden. Op lichte zandgrond lukt het met flink wat compost. De grond moet goed van kalk voorzien zijn, want een pH rond 7 maakt het knolvoet moeilijk. In een pot heeft palmkool minstens 10 liter aarde nodig en regelmatig water.
Goede en slechte buren van Palmkool
Palmkool gaat meestal in de vroege zomer de grond in en blijft tot in de winter staan. Tot hij groot is, zaai of plant je sla, radijs, wortels of rode biet tussen de jonge rijen. Die zijn geoogst voordat de kool de ruimte nodig heeft. Je kunt hem ook tussen lage stambonen, tuinbonen of erwten zetten. In de nazomer passen andijvie en veldsla ernaast, en veldsla overwintert samen met de palmkool.
Selderij is een bijzonder goede partner, want zijn geur zou het koolwitje op afstand houden. Tomaten zouden ook koolplagen weren, en spinazie en snijbiet kunnen ook goed met palmkool overweg. Gertrud Franck zette late koolsoorten graag naast vroege aardappels, die geoogst zijn als de kool groeit. Dille, bernagie, goudsbloem en afrikaantjes langs de rand lokken nuttige insecten.
Aardbeien gelden daarentegen in veel landen als slechte buren, en tuinkers zaai je liever apart. Oost-Indische kers is zelf een voedselplant voor de rupsen van het koolwitje. Of ze de kool ontlast of de vlinders juist aantrekt, weet niemand zeker. Andere koolsoorten naast palmkool zijn geen probleem, zolang je ze in de vruchtwisseling uit elkaar houdt. Met koolrabi of rucola ernaast krijg je meer koolvliegen en aardvlooien, dan helpt een net.
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Praktijktip voor dit paar
- Vang- of afleidingsplant
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Praktijktip voor dit paar
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Praktijktip voor dit paar
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
Voorgangers en opvolgers van Palmkool
Zoals alle koolsoorten mag palmkool pas in het vierde jaar terug op een bed waar kruisbloemigen stonden. Zo houd je knolvoet in toom, want de rustsporen overleven vele jaren in de grond. Dat geldt ook voor palmkool na palmkool.
De beste voorvruchten zijn erwten en bonen, want hun stikstof komt de hongerige palmkool goed van pas. Omdat je hem pas in juni of juli plant, kan hij in hetzelfde jaar na vroege aardappels, erwten, stambonen of sla komen. Ook na uien, knoflook, sjalotten, courgette of mais groeit hij goed, want die delen geen ziektes met hem. Na rode biet en snijbiet houd je vier jaar afstand, omdat ze alle drie last hebben van het bietencysteaaltje. Ook prei en spinazie vermeerderen dit aaltje.
Na palmkool passen het jaar erop pastinaak of prei goed. Wortels, schorseneren en sla groeien na kool juist minder goed, en uien worden zacht door de vele oogstresten. Trek de stronken na de laatste oogst uit de grond, zodat ziektes en witte vlieg niet in het bed achterblijven.
- Bodem losmaken, bodemstructuur
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Bodem losmaken, bodemstructuur
- Onkruidonderdrukking voor de volgteelt
- Opname van reststikstof
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Te veel stikstof voor een gevoelige opvolger
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Te veel stikstof voor een gevoelige opvolger
- Te veel stikstof voor een gevoelige opvolger
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
Rassen
Het meest verspreid is het oude Italiaanse ras Nero di Toscana, dat ook als Negro Romano of Cavolo nero te koop is. Het wordt tot ongeveer een meter hoog, in het tweede jaar ook flink hoger. Daarnaast zijn er nieuwere palmkoolrassen zoals Black Magic of de hybride Raven. Grote verschillen tussen de herkomsten zijn er nauwelijks.
Verzorging en bemesting
Palmkool is een sterke verbruiker. Werk voor het planten flink wat rijpe compost door het bed en bemest een paar weken later nog eens met plantengier. Regelmatig bemesten en vooral een gelijkmatige watergift zijn bepalend voor een goede bladgroei. Mulchen met grasmaaisel helpt veel, tot die tijd maak je de grond regelmatig los. Insectengaas vanaf het planten houdt de meeste plagen weg. Hoge planten bind je voor de winter aan een stok, zodat wind en sneeuw ze niet omduwen.
Ziekten en plagen
Palmkool is net zo robuust als boerenkool, maar helemaal gespaard blijft hij niet. Op grond met knolvoet valt hij net als andere koolsoorten uit. Let daarom op vier jaar afstand tot andere kruisbloemigen en op genoeg kalk in de grond.
De belangrijkste plaag bij palmkool is de koolwittevlieg, een piepklein wit vliegje dat in een warme nazomer en herfst massaal aan de onderkant van de bladeren zit. De kleverige honingdauw wordt zwart door schimmels. Een net vanaf het planten en het opruimen van oude koolstronken helpen het meest, en je kunt ze ook met een krachtige waterstraal wegspuiten.
Rupsen van het koolwitje, de koolmot en de kooluil vreten gaten in de bladeren, en de koolvlieg legt haar eitjes bij de wortelhals van jonge planten. Omdat palmkool ook in de zomer groeit, hebben aardvlooien hem in hete, droge weken extra te pakken. Ook tegen deze plagen beschermt fijnmazig insectengaas betrouwbaar, net als tegen de melige koolluis.
In de herfst verschijnt op oudere bladeren soms een witte laag die je kunt wegvegen. Dat is echte meeldauw, die palmkool en boerenkool vaak treft. Bij koel, nat weer kunnen er witte puistjes aan de onderkant van de bladeren verschijnen. Dat is witte roest.
Oogst en verwerking
Palmkool kun je al zo'n acht weken na het planten oogsten, en daarna tot in de winter, bij zacht weer zelfs tot het voorjaar. Hij heeft geen vorst nodig zoals boerenkool, hij smaakt ook zo heel lekker. Je oogst de bladeren van onder naar boven, zo gaat de plant steeds meer op een palm lijken. Laat de kuif in het midden staan, dan groeit de plant door. Blijft hij de winter over staan, dan kun je in het tweede jaar de bloeistengels uitbreken. Daarna lopen veel kleine bladkuifjes uit. Jonge bladeren zijn lekker rauw in salades. Bij grotere bladeren snijd je de taaie middennerf eruit en gebruik je ze zoals savooiekool. In Italië gaan ze vooral in soepen en stoofgerechten.
Bedplan openen 7 dagen gratis proberen, web, iOS en Android
