
Rodekool is een sluitkool met stevige, roodpaarse kroppen. In Zuid-Duitsland heet hij Blaukraut, in Oostenrijk Rotkraut. Net als witte kool en savooiekool hoort hij bij de sluitkolen en is hij een echte sterke verbruiker. Rodekool heeft iets meer tijd nodig dan witte kool en staat afhankelijk van het ras 14 tot 21 weken in het bed. Vroege rassen hebben zachtere, lichtere bladeren. Late bewaarrassen zijn donkerder, hebben meer waslaag en blijven in de kelder goed tot het voorjaar. Eigenlijk is de plant tweejarig, maar de krop oogst je al in het eerste jaar.
Cijfers en gegevens
Plant- en oogsttijden van Rodekool
ZomerVerplanten van Begin Maart tot Begin Mei. Voorzaaien ongeveer 30 dagen voor het verplanten, ongeveer tussen Begin Februari en Begin April. Na een teeltperiode van 120 dagen kan de oogst beginnen rond Midden Mei en duurt tot Eind Juli.
HerfstDirect zaaien van Begin April tot Eind Mei. Verplanten van Begin Mei tot Begin Juli. Voorzaaien ongeveer 30 dagen voor het verplanten, ongeveer tussen Begin April en Begin Juni. Na een teeltperiode van 180 dagen kan de oogst beginnen rond Begin Oktober en duurt tot Midden November.
Rodekool zaaien en planten
Volgens Gertrud Franck kun je vroege rassen in het voorjaar op de B-rij telen. Latere rassen horen waarschijnlijk op de A-rij.
Vroege rodekool zaai je vanaf februari binnen, bewaarrassen pas eind maart tot begin april. De zaden kiemen al vanaf 2 °C, het snelst bij ongeveer 20 °C. Zodra de kiemblaadjes er zijn, verspeen je de zaailingen en zet je ze koeler bij 12 tot 14 °C. Na ongeveer vier weken gaan de afgeharde jonge planten het bed in: vroege rassen vanaf maart onder vliesdoek tegen late vorst, bewaarrodekool in mei of juni. Zet geen te grote planten met meer dan vier echte bladeren uit, die schieten anders snel door. Vroege rassen hebben 50 x 50 cm nodig, bewaarrodekool 60 tot 70 cm in elke richting.
Standplaats en bodem
Rodekool groeit het best in koelere streken met vochtige nachten, grote hitte vindt hij niet fijn. Hij wil een zonnige plek en een diepe, humusrijke grond die water goed vasthoudt. Vroege rassen redden zich op middelzware grond, bewaarrodekool houdt eerder van zware grond. Maak de grond diep los, maar laat hem voor het planten weer wat inklinken, want in vers omgespitte aarde staat kool slecht. Zure grond bekalk je tegen knolvoet. Op het balkon wordt rodekool zelden iets, in een verhoogde bak lukt het wel.
Goede en slechte buren van Rodekool
De beste partner voor rodekool is selderij. Gertrud Franck plantte haar rodekool altijd afwisselend met selderij in één rij, de selderij zou het koolwitje op afstand houden. Zuster Christa Weinrich noemt beide ideale partners, ook al redt rodekool zich volgens haar ervaring prima zonder die bescherming. In de buurrijen passen vroege erwten, struikbonen, rode bieten en sla, die al geoogst zijn voordat de kool in de breedte gaat. Spinazie tussen de rijen bedekt de grond en blijft later als mulch liggen.
Late rodekool gaat goed samen met vroege aardappelen. Zet hem in mei tussen twee rijen aardappelen. In juni zijn de aardappelen gerooid en heeft de kool ruimte. In de vrijgekomen rijen komen dan andijvie, suikerbrood of knolvenkel. Dille, bernagie, salie en thijm langs de rand van het bed lokken nuttige insecten of zouden plagen in de war brengen.
Of tomaten naast rodekool passen, is omstreden. Gertrud Franck waarschuwt uitdrukkelijk voor rodekool naast tomaten, anderen raden de combinatie juist aan tegen koolplagen. Aardbeien gelden in veel landen als slechte buren, en tuinkers zaai je beter apart. Over uien en prei lopen de meningen per land sterk uiteen, schade of nut is niet aangetoond.
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Praktijktip voor dit paar
- Vang- of afleidingsplant
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Gemeenschappelijke ziekteverwekker, verspreiding via nabijheid
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
Voorgangers en opvolgers van Rodekool
Net als alle koolsoorten mag rodekool pas na minstens drie jaar, dus ten vroegste in het vierde jaar, terug op een bed waar kruisbloemigen stonden. Dat geldt ook voor radijs, rammenas, rucola en mosterd als groenbemester, want die vermeerderen allemaal knolvoet, waarvan de rustsporen vele jaren in de grond overleven.
De beste voorvruchten zijn erwten en bonen of een wintergroenbemester met vlinderbloemigen, waarvan de hongerige rodekool de stikstof goed benut. Zuster Christa Weinrich zet rodekool in juni direct na de erwten in dezelfde rij. Ook na knoflook, sjalotten en uien groeit hij goed, en sla als vroege voorteelt is geoogst voordat hij ruimte nodig heeft. Na rode biet en snijbiet houd je vier jaar afstand, omdat alle drie last hebben van het bietencysteaaltje, een piepklein rondwormpje. Prei en spinazie vermeerderen het, daarom zijn ze als voorvrucht omstreden.
Na rodekool passen het jaar erop pastinaak en prei goed. Wortelen, sla, schorseneren en komkommers groeien na kool juist minder goed, en uien worden zacht door de vele voedingsstoffen. Na de oogst in de herfst kun je nog veldsla zaaien. Trek de stronken eruit, zodat bladluizen en witte vlieg niet in het bed overwinteren.
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Bodem losmaken, bodemstructuur
- Onkruidonderdrukking voor de volgteelt
- Opname van reststikstof
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Te veel stikstof voor een gevoelige opvolger
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Te veel stikstof voor een gevoelige opvolger
- Te veel stikstof voor een gevoelige opvolger
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
Rassen
Bij rodekool onderscheid je vroege rassen voor de zomer en late herfst- en bewaarrassen. Vroege rassen vormen kleinere kroppen met zachtere, lichtere bladeren. Late rassen zijn donkerder, hebben meer waslaag, vragen meer ruimte en tijd en blijven in de kelder goed tot het voorjaar. Naast oude zaadvaste rassen zijn er veel hybriden.
Verzorging en bemesting
Rodekool is een sterke verbruiker. Werk voor het planten 3 tot 5 kg compost per vierkante meter of goed verteerde mest in, verse mest verdraagt hij niet. Een paar weken na het planten, voordat de kroppen zich vormen, krijgt hij nog een keer plantengier. Rodekool heeft veel water nodig, vooral vanaf juli, als de kroppen groeien. Geef gelijkmatig water, want een flinke gietbeurt na lange droogte laat de kroppen openbarsten. Schoffel de grond tot augustus, mulch en aanaard de planten voordat de kroppen zich vormen. Insectengaas vanaf het planten houdt de meeste plagen buiten.
Ziekten en plagen
Rodekool geldt als iets robuuster dan andere koolsoorten, maar helemaal gespaard blijft hij niet. Het gevaarlijkst is knolvoet, dat dikke woekeringen aan de wortels vormt en de planten laat verwelken. Houd vier jaar afstand tot andere kruisbloemigen en bekalk zure grond, boven pH 7 maakt de ziekteverwekker nauwelijks een kans. Is knolvoet eenmaal opgetreden, dan wacht je beter zeven jaar.
Twee schimmelziekten komen meestal mee met het zaad. Kanker (Phoma) laat kiemplanten omvallen en opgeslagen kroppen vanuit de stronk rotten, spikkelziekte maakt donkere vlekken op de bladeren. Tegen allebei helpt een heetwaterbehandeling van het zaad: 30 minuten bij precies 50 °C. Sla alleen gezonde kroppen op.
De maden van de koolvlieg vreten aan de wortels van jonge rodekoolplanten, aardvlooien schieten in mei bij droog weer gaatjes in de bladeren. Vanaf augustus vreten de rupsen van het koolwitje, de koolmot en de kooluil, en de koolgalmug misvormt de hartbladeren. Insectengaas vanaf het planten beschermt het betrouwbaarst, kijk toch één keer per week naar eitjes en rupsen.
Melige koolluizen en koolwittevliegen overwinteren in oude stronken, daarom ruim je die na de oogst op. In warme, droge zomers zuigen tripsen aan de krobbladeren van de rodekool en laten bruine, verkurkte plekken achter.
Oogst en verwerking
Vroege rodekool oogst je vanaf juni, zodra de kroppen stevig zijn. Wacht niet te lang, anders barsten ze bij regen open. Late rassen rijpen van september tot oktober en kunnen een paar weken oogstrijp in het bed blijven staan. Bewaarrodekool blijft buiten tot vlak voor de eerste flinke vorst. Trek hem dan met stronk en al uit de grond en klop de aarde er grof af. In de kelder blijft hij bij 2 tot 6 °C en een hoge luchtvochtigheid goed tot het voorjaar. Kijk hem regelmatig na en verwijder rottende buitenbladeren. Rodekool is lekker gestoofd met appel, rauw fijngesneden als salade en ingemaakt. Een scheutje azijn of wat appel bij het koken houdt de rode kleur vast, zonder zuur wordt hij blauwig.
Bedplan openen 7 dagen gratis proberen, web, iOS en Android
