
Witte kool is de klassieke sluitkool met stevige, lichtgroene kolen. Eeuwenlang was hij als zuurkool de belangrijkste wintergroente. Je hebt vroege kool, die al in de vroege zomer oogstrijp is, en bewaar- en zuurkoolrassen voor herfst en winter. Witte kool is een echte sterkteerder en voelt zich het best in koele streken met vochtige nachten. Eigenlijk is de plant tweejarig, maar de kool oogst je al in het eerste jaar.
Cijfers en gegevens
Plant- en oogsttijden van Witte kool
Planten 1Direct zaaien van Begin Maart tot Eind Mei. Verplanten van Midden Maart tot Eind Juli. Voorzaaien ongeveer 38 dagen voor het verplanten, ongeveer tussen Eind Januari en Midden Juni. Na een teeltperiode van 90 dagen kan de oogst beginnen rond Begin Juni en duurt tot Eind Oktober.
Planten 2Direct zaaien van Begin April tot Eind April. Verplanten van Midden Mei tot Begin Juni. Voorzaaien ongeveer 38 dagen voor het verplanten, ongeveer tussen Eind Maart en Midden April. Na een teeltperiode van 160 dagen kan de oogst beginnen rond Midden September en duurt tot Midden November.
Witte kool zaaien en planten
Aanplant 1: Vroege kool
Aanplant 2: Bewaarkool
Volgens Gertrud Franck kun je vroege kool in het voorjaar op de B-rij telen. Latere rassen komen waarschijnlijk op de A-rij.
Vroege witte kool zaai je vanaf eind januari binnen, bewaar- en zuurkoolrassen pas eind maart tot begin april. De zaden kiemen al vanaf 2 °C, het snelst bij zo'n 20 °C, op 1 cm diepte. Verspeen de zaailingen in het kiemblaadstadium en zet ze daarna koeler bij 12 tot 14 °C. Na ongeveer vier weken gaan de afgeharde jonge planten het bed in: vroege kool vanaf maart onder vlies tegen late vorst, bewaarkool in mei of juni. Zet geen te grote planten met meer dan vier echte bladeren uit, die schieten anders snel door. Vroege rassen hebben 50 x 50 cm ruimte nodig, bewaarkool 60 tot 70 cm in elke richting.
Standplaats en bodem
Witte kool groeit het best in koelere streken met vochtige nachten. Daar vormt hij fijne, malse bladeren die heel geschikt zijn voor zuurkool. Hij heeft een zonnige plek nodig en een diepe, humusrijke grond die water goed vasthoudt. Vroege kool redt zich op middelzware grond, bewaarkool houdt meer van zware grond. Maak de grond diep los, maar laat hem voor het planten weer wat inklinken, want in vers omgespitte aarde staat kool slecht. Zure grond bekalk je tegen knolvoet. Op het balkon wordt witte kool weinig, in een verhoogde bak lukt het wel.
Goede en slechte buren van Witte kool
De beste partner voor witte kool is selderij. Gertrud Franck plant hem samen met de vroege kool in één rij, want als selderij er vlak naast staat, legt het koolwitje zijn eitjes niet op de kool. Zuster Christa Weinrich zet ze afwisselend, ook al redt witte kool zich volgens haar ervaring prima zonder die bescherming. Zij plant in april ook vroege witte kool aan de rand van een tomatenbed. Eind juli is hij geoogst, voordat de tomaten de ruimte nodig hebben.
Tot de witte kool groot is, heb je tussen de rijen veel ruimte. Sla, wortels, rode biet, spinazie en stamslabonen passen in de rijen ernaast en zijn geoogst voordat de kool breed uitgroeit. Late witte kool gaat goed samen met vroege aardappelen. Na hun oogst in juni zet je andijvie, suikerbrood of knolvenkel in de vrijgekomen rijen. Dille, bernagie, salie en tijm aan de rand van het bed lokken nuttige insecten of zouden plagen in verwarring brengen.
Gertrud Franck beschrijft stokbonen in een A-rij en zet vroege kool op een meter afstand in de B-rijen. Daartussen komen kropsla, rammenas of koolrabi.
Of tomaten naast witte kool passen, is omstreden. In Duitsland zouden ze koolplagen weghouden, in Frankrijk en Engeland gelden ze als slechte buren. Aardbeien gelden in veel landen als slechte buren, en tuinkers zaai je beter apart. Oost-Indische kers is zelf een voedselplant voor rupsen van het koolwitje. Of ze de kool ontlast of de vlinders juist aantrekt, weet niemand zeker. Over uien en prei lopen de meningen per land sterk uiteen, schade of nut is niet bewezen.
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Praktijktip voor dit paar
- Vang- of afleidingsplant
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Gemeenschappelijke ziekteverwekker, verspreiding via nabijheid
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
Voorgangers en opvolgers van Witte kool
Net als alle koolsoorten hoort witte kool pas na minstens vier jaar terug op een bed waar kruisbloemigen stonden. Dat geldt ook voor radijs, rammenas, rucola en mosterd als groenbemester, want die vermeerderen allemaal knolvoet, waarvan de rustsporen vele jaren in de grond overleven.
De beste voorvruchten zijn erwten en bonen of een wintergroenbemester met vlinderbloemigen, waarvan de hongerige witte kool de stikstof goed benut. Ook na knoflook, sjalotten en uien groeit hij goed, en sla als vroege voorteelt is geoogst voordat hij ruimte nodig heeft. Na rode biet en snijbiet houd je vier jaar afstand, omdat alle drie last hebben van het bietencysteaaltje, een piepklein rondwormpje. Prei en spinazie vermeerderen het, daarom zijn ze als voorvrucht omstreden.
Na witte kool passen het jaar erop pastinaak en prei goed. Wortels, sla, schorseneren en komkommers groeien na kool juist minder goed, en uien worden zacht door alle voedingsstoffen in de grond. Is de vroege kool in juli geoogst, dan kun je in augustus nog veldsla zaaien. Trek de stronken eruit, zodat bladluizen en witte vlieg niet in het bed overwinteren.
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Bodem losmaken, bodemstructuur
- Onkruidonderdrukking voor de volgteelt
- Opname van reststikstof
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Te veel stikstof voor een gevoelige opvolger
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Te veel stikstof voor een gevoelige opvolger
- Te veel stikstof voor een gevoelige opvolger
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
Rassen
Bij witte kool onderscheid je vroege kool, bewaarrassen en zuurkoolrassen. Vroege kool vormt kleinere kolen, is snel oogstrijp en moet dan vlot geoogst worden. Bewaarrassen hebben stevige, dicht op elkaar liggende bladeren, zuurkoolrassen zijn losser gebouwd. Beide hebben zo'n vier maanden nodig. Veel oudere rassen zijn zowel geschikt om te bewaren als voor zuurkool.
Verzorging en bemesting
Witte kool is een sterkteerder. Werk voor het planten 3 tot 5 kg compost per vierkante meter of goed verteerde mest in de grond. Verse mest verdraagt hij niet. Een paar weken na het planten, voordat de kolen zich vormen, krijgt hij nog een keer plantengier. Witte kool heeft veel water nodig, vooral in juli en augustus, als de kolen groeien. Geef regelmatig water, want een flinke plens na lange droogte laat de kolen barsten. Schoffel de grond tot augustus, mulch en aard de planten aan voordat de kool zich vormt. Insectengaas vanaf het planten houdt de meeste plagen weg.
Ziekten en plagen
Witte kool is erg geliefd bij veel plagen. Met vruchtwisseling, gezond zaad en insectengaas blijft hij meestal toch gezond. Het gevaarlijkst is knolvoet, die dikke woekeringen aan de wortels vormt en de planten laat verwelken. Houd vier jaar afstand tot andere kruisbloemigen en bekalk zure grond. Boven pH 7 maakt de ziekteverwekker nauwelijks een kans. Heb je eenmaal knolvoet gehad, wacht dan liever zeven jaar.
Twee schimmelziekten komen meestal mee met het zaad. Wortelhals- en stengelrot laat kiemplanten omvallen en opgeslagen kolen vanaf de stronk rotten, de zwartvlekkenziekte geeft donkere vlekken op de bladeren. Tegen beide helpt een heetwaterbehandeling van het zaad: 30 minuten bij precies 50 °C. Sla alleen gezonde kolen op.
De maden van de koolvlieg vreten aan de wortels van jonge witte koolplanten, aardvlooien schieten in mei bij droog weer gaatjes in de bladeren. Vanaf augustus vreten de rupsen van koolwitje, koolmot en kooluil, en de koolgalmug misvormt de hartbladeren. Insectengaas vanaf het planten beschermt het betrouwbaarst, maar kijk toch één keer per week naar eitjes en rupsen.
Melige koolluizen en koolwittevliegen overwinteren in oude stronken, daarom ruim je die na de oogst op. In warme, droge zomers zuigen tripsen aan de buitenste bladeren van de kool en laten bruine, verkurkte plekken achter.
Oogst en verwerking
Vroege kool oogst je vanaf begin juni, zodra de kolen stevig zijn. Wacht niet te lang, anders barsten ze open, vooral bij regen. Later geplante witte kool rijpt tussen juli en oktober, kool voor zuurkool snijd je in september. Bewaarkool blijft buiten tot vlak voor de eerste flinke vorst. Trek hem dan met stronk en al uit de grond en klop de aarde er grof af. In de kelder blijft hij bij 2 tot 6 °C en een hoge luchtvochtigheid goed tot in het voorjaar. Haal rottende buitenbladeren regelmatig weg. Witte kool is lekker rauw als koolsalade, gestoofd met karwij en als zelfgemaakte zuurkool. Uien, dille, appels en jeneverbessen passen er goed bij.
Bedplan openen 7 dagen gratis proberen, web, iOS en Android
