
De koolraap is een oude knolgewas uit de kruisbloemenfamilie. Hij is ontstaan uit een kruising van kool en raapzaad en hoort bij dezelfde soort als koolzaad. In het eerste jaar vormt hij een ronde knol, vaak zo groot als een hoofd, met blauwgroene bladeren. Bloeien zou hij pas in het tweede jaar, daarom teel je hem in de tuin als eenjarige. De geelvlezige rassen smaken meestal fijner dan de witvlezige, die vroeger vooral als veevoer dienden. Lange tijd gold koolraap als armeluiskost. Tegenwoordig halen veel tuiniers hem terug in de moestuin, omdat hij weinig eisen stelt en maandenlang te bewaren is.
Cijfers en gegevens
Plant- en oogsttijden van Koolraap
Direct zaaienDirect zaaien van Midden Mei tot Eind Juni. Na een teeltperiode van 105 dagen kan de oogst beginnen rond Begin September en duurt tot Eind December.
VerplantenVerplanten van Midden Juli tot Midden Augustus. Voorzaaien ongeveer 30 dagen voor het verplanten, ongeveer tussen Midden Juni en Midden Juli. Na een teeltperiode van 105 dagen kan de oogst beginnen rond Begin Oktober en duurt tot Eind December.
Koolraap zaaien en planten
Koolraap zaai je van eind mei tot half juni direct in de volle grond, ongeveer 1 tot 2 cm diep. Eerder zaaien loont niet, want vroege zaaisels hebben meer last van aardvlooien en meeldauw. Dun de zaailingen op tijd uit tot 30 à 40 cm in de rij, met ongeveer 40 cm tussen de rijen, anders blijven de knollen klein.
Als nateelt na vroege aardappels of bonen kweek je de planten vanaf half juni vier tot vijf weken voor in potjes en plant je ze half juli tot begin augustus uit. Zet de jonge planten niet dieper dan ze in het potje stonden, anders worden de knollen langwerpig en daalt de opbrengst.
Standplaats en bodem
Koolraap stelt weinig eisen en groeit op bijna elke grond. Net als andere koolgewassen doet hij het het best op humusrijke, leemachtige grond die vocht goed vasthoudt. Hij houdt van een gelijkmatig, koel klimaat en heeft het lastig in hete, droge zomers. Een pH rond 7 helpt tegen knolvoet, dus bekalk zure grond vooraf. Voor balkon en pot is koolraap niet geschikt, hij heeft veel ruimte nodig voor zijn wortels.
Goede en slechte buren van Koolraap
Koolraap gaat pas in de vroege zomer de grond in en blijft dan staan tot laat in de herfst. Erwten zijn goede buren, net als selderij, die net als bij kool het koolwitje op afstand zou houden. Dille en bernagie lokken nuttige insecten en passen goed langs de rand van de rijen. Ook snijbiet en rode biet kunnen goed met hem overweg. Zolang de knollen nog klein zijn, kun je sla of spinazie ertussen zaaien. Die zijn allebei geoogst voordat de koolrapen de ruimte nodig hebben.
Over tomaten en komkommers lopen de meningen uiteen. Tomaten zouden koolplagen weren, maar in Amerika zien ze ze juist als concurrent om voedingsstoffen. In Duitsland gelden komkommers als goede buren, in Frankrijk zouden ze de groei van koolraap afremmen. Hetzelfde geldt voor ui, knoflook en bieslook: in Duitsland gelden ze als ongunstig, in Amerika zouden ze de koolvlieg verjagen. Geen van beide is bewezen.
Chinese kool zet je beter niet naast koolraap, want beide delen het raapmozaïekvirus, dat bladluizen van plant naar plant dragen. Naast aardappels zou koolraap slechter groeien, maar na vroege aardappels doet hij het juist goed. Rucola trekt net als koolraap aardvlooien aan en staat dus beter ergens anders.
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Trekt nuttige insecten aan
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Praktijktip voor dit paar
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Weert plagen af door geur of camouflage
- Onderzaai, levende mulch
- Gemeenschappelijke ziekteverwekker, verspreiding via nabijheid
- Gemeenschappelijke plaag wordt aangetrokken of vermeerderd
Voorgangers en opvolgers van Koolraap
Zoals alle koolgewassen hoort koolraap pas in het vierde jaar terug op een bed waar kruisbloemigen stonden. Zo houd je knolvoet en koolvlieg in toom, die in de grond overleven. Dat geldt ook voor radijs, rammenas, rucola en mosterd als groenbemester.
Koolraap is een klassieke nateelt. Na vroege aardappels of stamslabonen, die in juni of juli het bed vrijmaken, plant je hem in juli en oogst je in de herfst. Bonen en erwten laten stikstof achter waar koolraap goed gebruik van maakt. Ook na ui, knoflook en sjalot groeit hij goed, meerjarige proeven met vruchtwisseling laten dat zien voor alle koolgewassen.
Na koolraap past prei het jaar daarop goed. Wortels en sla groeien na koolgewassen juist slechter, laat daar liever een jaar tussen.
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Stikstofnalevering
- Opslag van de voorteelt overwoekert de opvolger
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Zelfonverdraagzaamheid
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
- Gemeenschappelijke bodemgebonden ziekteverwekker
Rassen
Bij koolraap heb je geelvlezige en witvlezige rassen. De geelvlezige smaken meestal fijner en gelden als de betere consumptiekoolrapen, de witvlezige waren vroeger vooral veevoer. De vorm varieert van plat via rond tot flesvormig, de kraag is groen of bruinpaars. Rassen met veel droge stof houden het langer in de opslag dan de zachtere.
Verzorging en bemesting
Koolraap heeft minder mest nodig dan sluitkool, goed verteerde compost voor het zaaien is meestal genoeg. Te veel stikstof maakt de knollen minder goed houdbaar, dus breng geen verse mest uit. Geef in droge periodes regelmatig water, anders stokt de groei. Schoffelen en mulchen houden de grond los en vochtig. Koolraap heeft veel borium nodig, op kalkrijke en droge grond loont het om daarop te letten. Insectengaas direct na het zaaien houdt koolvlieg en aardvlooien weg.
Ziekten en plagen
Koolraap deelt bijna alle ziekten en plagen van kool. Het gevaarlijkst is knolvoet, een bodemziekte die knobbelige woekeringen aan de wortels vormt. De planten verwelken op warme dagen en blijven klein. Houd vier jaar afstand tot andere kruisbloemigen en breng de pH van de grond op ongeveer 7.
De maden van de koolvlieg vreten gangen in de knollen, aardvlooien schieten in mei en juni gaatjes in de jonge bladeren. Tegen allebei helpt fijnmazig insectengaas direct na het zaaien, en wie vanaf begin juni zaait, ontloopt de ergste aardvlooienplaag. Rupsen van het koolwitje, de kooluil en de koolmot en de larven van de raapbladwesp vreten aan de bladeren, ook daartegen beschermt het gaas.
Bladluizen, vooral de melige koolluis en de groene perzikluis, brengen het raapmozaïekvirus over. Dat geeft lichte en donkere mozaïekvlekken op de bladeren en kan hele bladeren laten afsterven. Zet koolraap daarom niet naast Chinese kool.
Bij vochtig weer verschijnen er schimmelziekten op de bladeren, zoals alternaria, ringvlekkenziekte en meeldauw, en vroege zaaisels zijn daar gevoeliger voor. Haal sterk aangetaste bladeren weg en werk de oogstresten snel onder.
Oogst en verwerking
Koolraap oogst je van september tot in november. Korte vorst tot ongeveer min 6 graden kan hij hebben. In milde streken kan hij tot Kerstmis in de grond blijven, onder een dikke laag stro ook langer. Kleinere knollen tot 15 cm doorsnee smaken fijner dan grote en overwinteren beter. In een koele kelder of in kisten met zand blijven ze tot zes maanden goed. In de keuken maak je van koolraap stamppot, puree of soep, en na vorst smaakt hij zoeter. Jonge knollen kun je ook rauw eten, in dunne plakjes geschaafd in een salade.
Bedplan openen 7 dagen gratis proberen, web, iOS en Android
